خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





اخراج مورینیو،مضحک ترین تصمیم تاریخ فوتبال

    پیرس مورگان، روزنامه‌نگار مشهور انگلیسی که خود هوادار آرسنال است، یادداشتی خوانندنی درباره اخراج مورینیو در دیلی میل نوشته که متن کامل آن را در ادامه می خوانید:

    "فوتبال ورزشی دیوانه وار،با بازیکنان و هوادارانی دیوانه است. دیده ایم که بازیکنان فوتبال با ضربات کاراته هواداران را کتک بزنند، حریف را گاز بگیرند و حتی به خاطر گرفتن یک پنالتی با گلوله کشته شوند. مربی ها با مشت همدیگر را زده اند، دروغ گفته اند و در کنفرانس خبری صحبت‌هایی انجام داده اند که می‌توان به سلامت عقل آنها شک کرد (بله کوین کیگان منظورم تو هستی).
    همچنین اخیرا ، تقریبا تمامی اعضای رسمی فیفا در مقیاسی بسیار بزرگ دچار فساد مالی شده اند که البته این موضوع دیوانه وار نیست بلکه بسیار بسیار بد است. ولی تنها چندین اتفاق از اخراج مورینیو، بهترین مربی فوتبال روی کره زمین و شاید بهترین تاریخ، دیوانه وار تر بوده است. وقتی خبر را ساعت 2 ظهر شنیدم، روی کاناپه دراز کشیده بودم و خودم را برای برنامه تلویزیونی شب آماده می‌کردم. در عرض چند ثانیه،خبرگزاری ها بیخیال اخبار اتحادیه اروپا، جنگ با داعش و حتی دونالد ترامپ شدند. خبر مثل خود مورینیو، بسیار حساس و بزرگ بود.
    هر کسی نظری درباره سقوط مرد کاریزماتیک پرتغالی با موهایی جوگندمی و زبان سرخ دارد.تمامی نظرها افراطی بود. هیچ واکنشی آرام، حساب شده و منطقی نبود.حتی مرد‌های سن و سالدار هم گریه کردند، عزاداری کردند، خندیدند یا در دفترشان رقصیدند. حتی خانم هایی که هیچ علاقه ای به فوتبال ندارند هم از اخراج مورینیو ناراحت شدند.
    واکنش من؟ خوب به عنوان یک هوادار آرسنال باید از ناکامی مردی که لقب مربی من، آرسن ونگر را "متخصص ناکامی" گذاشته خوشحال می‌شدم ولی نبودم. به جایش مبهوت بودم. این شاید بدترین تصمیم در تاریخ ورزش باشد. مورینیو یک برنده در دنیای فوتبال نیست. او برنده اصلی فوتبال مدرن است. در طول 12 سال، او 21 جام را کسب کرده است.


    ارزشش را دارد به خودمان یادآوری کنیم: 6 جام در پورتو، یک تیم متوسط پرتغالی که در سال 2004 به قهرمان اروپا تبدیل شد و دو قهرمانی لیگ و یک قهرمانی یوفا نیز با آنها کسب کرد.سپس او به چلسی رفت و در عرض 3 سال، 5 جام به همراه این تیم کسب کرد که شامل دو قهرمانی لیگ ، یک قهرمانی جام حذفی و یک قهرمانی جام اتحادیه است.
    8 سال قبل، او پس از درگیری با مالک روس باشگاه، رومن آبراموویچ، در عین ناباوری اخراج شد و به اینترمیلان رفت و در عرض 3 سال، 5 جام به همراه این تیم کسب کرد که شامل دو قهرمانی لیگ،2 قهرمانی جام حذفی و 1 قهرمانی چمپیونزلیگ بود. برای یک چالش جدید، به اسپانیا و رئال مادرید رفت و 3 جام در دو سال به دست آورد که شامل یک قهرمانی لیگ و دو جام است. در پایان به چلسی بازگشت و یک قهرمانی لیگ برتر و یک قهرمانی جام اتحادیه به دست آورد.
    امروز، پاداش او برای چنین رزومه فوق‌العاده ای، اخراج ناگهانی برای 4 ماه ضعیف بود.در حالی که بسیاری به اخراج مغرور ترین، گستاخ ترین و خاص‌ترین چهره فوتبال خندیدند، من خبر را کاملا مضحک دانستم.
    بله چلسی فصل بدی را سپری کرد. بله چلسی در 16 بازی لیگ، 9 شکست متحمل شد. بله چلسی در حال حاضر در رده شانزدهم قرار گرفته و در نزدیکی منطقه سقوط است. بله یک انسان که پس از داد و بیداد بر سر یک زن روانی (اوا کارنیرو)، از جامعه طرد شده در کنار زمین ایستاده. ولی خدای من! او همچنان مربی چلسی بود که شش ماه قبل قهرمان لیگ شده بود.چه حد از جنون می‌تواند مردی با چنین موفقیت که هدایت مدافع عنوان قهرمانی را در دست دارد را اخراج کند؟ 




    برای اینکه دید بهتری نسبت به این موضوع داشته باشید، آن را در کنار آرسن ونگر فوق الذکر قرار دهید که 11 سال است قهرمان لیگ نشده است و هیچگاه قهرمان چمپیونزلیگ نشده ولی به عنوان یک مربی غیرقابل اخراج شناخته می‌شود. نمی‌دانم چرا شرایط برای چلسی اینگونه پیش رفت ولی این را می‌دانم: ژوزه مورینیو ناگهان از بهترین مربی جهان به بدترین مربی جهان تبدیل نشد.
    اگر می‌خواهید کسی را مقصر بدانید، چرا سراغ بازیکنان نمی‌روید؟ یک مشت متکبر مغرور که بیش از حد حقوق می‌گیرند و پیدا کردن مثل آنها در تاریخ فوتبال کار بسیار سختی خواهد بود. هر هفته، پس از هر شکست، اخباری از این‌ها منتشر می‌شد که همگی تقصیر را بر گردن مورینیو می‌انداخت. او رختکن را از دست داده بود. واقعا؟ یا شاید خیلی از این سوپراستارهای نام برده، قلب‌شان ، عطش‌شان، انگیزه شان و تعهدشان را از دست داده بودند؟

    به خاطر داشته باشید که این افراد، هفته ای 200 هزار پوند  (حدود یک میلیارد تومان) دریافت می‌کنند که فوتبال بازی کنند. حداقل انتظار هواداران از آنها این است که صد در صد تلاششان را در زمین انجام دهند. ولی نه، حتی شنیدیم که بازیکنان اصلی خود را به مصدومیت می‌زنند تا تحت هدایت مورینیو بازی نکنند. فقط گستاخی محض این رفتار را تصور کنید. عجیب نیست که او در رسانه ها از وجود یک خبرچین در تیمش بگوید.
    مربیان فوتبال که برای مدت طولانی جامی کسب نمی‌کنند، مستحق اخراج شدن هستند ولی مربیانی مثل مورینیو، که درصد پیروزی‌هایش به حدی بالاست که هیچ رقیبی در حد و اندازه‌هایش نیست، شایسته زمان و وفاداری بیشتری هستند. گفته می شود گاس هیدینک، مربی هلندی که اخیرا به خاطر نتایج افتضاحش با هلند از این تیم اخراج شده، هدایت چلسی را تا پایان فصل بر عهده خواهد داشت. اگر او از مورینیو برای احیای چلسی بهتر است، پس من دارت ویدیر (شخصیت فیلم جنگ ستارگان) هستم.




    فوتبال به پرتگاه حرص و طمع، فساد، خودخواهی و بی طاقتی تبدیل شده است. ولی تا به امروز، انقدر سرم را به خاطر حجم حماقت آن تکان نداده بودم. شرم بر تو چلسی به خاطر کاری که امروز با مورینیو انجام دادی و شرم بر هواداران فوتبالی که با این تصمیم جشن گرفتند. این تصمیم یک ضرر و فقدان بزرگ به لیگ ما هست و خواهد بود، چه این را ابراز کنیم و چه نه.
    همینطور برای بازیکنان چلسی که شک ندارم امشب خیلی از آنها جشن خواهند گرفت، یک صحبت با آنها دارم:به نظرتان مربیان حق نداشتند شما را اخراج کنند در حالی که هفته به هفته نتوانستید در حد انتظارات ظاهر شوید؟ این شاید یک خنده احمقانه روی صورت از خودراضی نازپرورده فراری سوار آنها بیاورد.

    ترجمه: روزبه مهری
    منبع: ورزش۳

    این مطلب تا کنون 9 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : قهرمانی ,چلسی ,فوتبال ,اخراج ,مربی ,مورینیو ,مربی جهان ,آرسن ونگر ,بهترین مربی ,اخراج مورینیو ,هوادار آرسنال ,
    اخراج مورینیو،مضحک ترین تصمیم تاریخ فوتبال

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده